تازه‌ترین مقالات

سخنرانی اول ماه مه ۲۰۲۶  MLPD

گردانندگان کمون جهت مطلع نمودن کارگران ایرانی از وضعیت عمومی برادران طبقاتی خود در آلمان، سخنرانی اول ما مه ۲۰۲۶ حزب مارکسیست لنینیست آلمان MLPDرا درج مینماید.

*******

دوستان و رفقای عزیز، همکاران گرامی!

به جشن اول ماه مه حزب مارکسیست لنینیست آلمان MLPD  و سازمان شورش خوش آمدید!

تا حالا چنین چیزی دیده بودید؟ دولت در روز مبارزه طبقه کارگر به ما «هدیه» می‌دهد!

امروز یارانه دو ماهه بنزین وارد اجرا می‌شود. یک خانواده چهار نفره ماهانه حدود ۲۲۰ تا ۳۳۰ یورو برای برق و گرمایش پرداخت می‌کند – اما در دو ماه آینده می‌توانید هنگام سوخت‌گیری حدود ۱۱٫۹۰ یورو صرفه‌جویی کنید! آن هم فقط در صورتی که شرکت‌های نفتی کاهش مالیات ۱۷ سنتی هر لیتر را واقعاً به مصرف‌ کنندگان پرداخت کنند.

مخارج زندگی تقریباً غیرقابل پرداخت شده است – و دولت با جدیت این را به عنوان «راه‌ حل» معرفی می‌کند؟ ۸۱ درصد مردم از صدراعظم مرتس ناراضی‌اند؛ حتی دولت قبلی (ائتلاف سبز و قرمز و زرد) هم به این اندازه شکست نخورده بود!

دولت هر روز برنامه‌های بیرحمانه‌تری ارائه می‌دهد. قرار است پرداخت حقوق در زمان بیماری تقلیل یابد. پزشک دیگر فقط شما را بیمار اعلام نمی‌کند، بلکه میزان «ناتوانی جزئی در کار» را نیز به صورت درصدی تعیین خواهد کرد.

اگر بیمار باشید، در آینده باید ۲۵، ۵۰ یا ۷۵ درصد کار کنید و بخشی از حقوق شما را بیمه درمانی پرداخت می‌کند. همسر فرد شاغل، دیگر به طور رایگان بیمه نخواهد بود، سهم بیمه‌ها افزایش می‌یابد، احتمالاً دوباره هزینه ویزیت پزشک مجددا باید پرداخت شود. البته با پرداخت بیشتر ماهانه به بیمه‌ها و اخذ خدمات کمتری از آنها.

ادعا می‌شود که این وضعیت «بدون جایگزین» است، چون: «پولی وجود ندارد» – همان چیزی که هر روز از سیاستمداران بورژوایی می‌شنویم. در واقع، شکاف بین ثروت اجتماعی رو به رشد و سهم مردم عادی از آن، روز به روز عمیق‌تر می‌شود.

به عنوان مثال، تولید ناخالص داخلی آلمان از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۴ حدود ۶۹ درصد افزایش یافته است. در مقابل، هزینه‌ کمک‌های اجتماعی مانند کمک‌های مالی دولت به شاغلانی که قادر به تأمین حداقل هزینه خود نیستند، تنها ۴۲ درصد رشد داشته‌اند. سود شرکت‌ها ۱۰۷ درصد افزایش یافته، در حالی که حقوق ماهانه ناخالص کارگران تمام‌وقت فقط ۵۱ درصد بالا رفته است.

مسأله چیست: سودهای فوق‌العاده (ابر‌سودها) و انباشت افراطی سرمایه در یک سو، و افزایش استثمار و فقیرزائی در سوی دیگر!

عامل اصلی گرانی‌های شدید – انحصارها هستند! صنعت داروسازی از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۴ قیمت داروها را بی‌شرمانه ۷۴ درصد افزایش داده است!

امروزه بزرگترین کنسرن بیمارستانی «Helios» است که در وب‌سایت خود با افتخار از سود تقریباً ۲٫۶ میلیارد یورو در سال ۲۰۲۵ خبر می‌دهد. اصلاً چرا یک بیمارستان باید سودآور باشد؟

حزب MLPD خواستار بازسازی سیستم تأمین اجتماعی است. یک «مالیات اجتماعی» به میزان هشت درصد از گردش مالی می‌تواند تمام هزینه‌های نظام سلامت را پوشش دهد. در این صورت همه کارکنان از فشار مالی رها می‌شوند – دیگر نیازی به پرداخت حق بیمه‌های اجتماعی نیست. بنگاه‌های کوچک نیز سبک می‌شوند، چون امروز سهم بیشتری پرداخت می‌کنند.

در مقابل، انحصارهای بزرگ که امروز به شکل بی‌شرمانه‌ای ثروت‌اندوزی می‌کنند، باید بیشتر پرداخت کنند، زیرا اکنون بسیار کمتر می‌پردازند! در عوض، آن‌ها تاکنون بیش از هر زمان دیگری یارانه دریافت می‌کنند: در سال ۲۰۲۵ حدود ۳۲۰ میلیارد یورو از طریق یارانه‌های مستقیم و معافیت‌های مالیاتی. این حرف که «پولی وجود ندارد» کاملاً بی‌معناست.

ثروت به‌طور سیستماتیک از پایین به بالا بازتوزیع می‌شود. و در نتیجه، نظام سرمایه‌داری تقریباً در این روند خفه می‌شود. تنها شرکت‌های بورسی تا کنون ۱۵۹ تریلیون دلار سرمایه انباشته‌اند. آن‌ها دیگر نمی‌دانند این سرمایه عظیم را کجا به‌گونه‌ای سودآور سرمایه‌گذاری کنند.

به همین دلیل بخش فزاینده‌ای از آن وارد سفته‌بازی می‌شود؛ آن‌ها روی قیمت مواد غذایی و حتی ورشکستگی دولت‌ها شرط‌بندی می‌کنند. همچنین شرکت‌های بیمارستانی و مسکن ایجاد می‌کنند و سپس بیمارستان‌ها و خانه‌های اجاره‌ای باید سودآور باشند.

اکنون بحث «مالیات بر سودهای اضافی» مطرح شده است. البته ما از مالیات سنگین بر سرمایه‌داران و ثروتمندان بسیار بزرگ حمایت می‌کنیم.

اما سؤال این است: «سود اضافی» اصلاً چیست؟

یک کارگر صنعت خودروسازی تنها در هفت دقیقه دستمزد یک ساعت کارش را تولید می‌کند. در ۵۳ دقیقه باقی‌مانده برای سرمایه‌دار کار می‌کند. آیا چنین سودی عادی و قابل قبول است؟

شرکت فولکس‌واگن در سال ۲۰۲۵ حدود ۶٫۹ میلیارد یورو سود کسب کرده است. روز دوشنبه هیئت‌مدیره فولکس‌واگن یک «برنامه بازسازی» اعلام می‌کند و قصد دارد چهار کارخانه را تعطیل کند: تسویکاو، امدن، آئودی در نکارزولم، و کارخانه خودروهای تجاری در هانوفر.

اینها شامل ۴۲٬۷۰۰ شغل در فولکس‌واگن و آئودی است، به‌علاوه دستکم ۵۰٬۰۰۰ شغل دیگر در شرکت‌های تأمین ‌کننده!

بازده سرمایه فعلی ۲٫۸ درصد برای سرمایه‌داران کافی نیست؛ از نظر آن‌ها این یک «مورد نیاز به بازسازی» محسوب می‌شود، و آن‌ها ۸ یا ۱۰ درصد سود می‌خواهند!

آخرین حمله گسترده از سوی فولکس‌واگن، تیسن و فورد، توسط کارکنان در پایان سال ۲۰۲۴ با موجی از اعتصابات سندیکایی و همچنین چندین اعتصاب مستقل کوچک پاسخ داده شد. آن‌ها فقط توانستند این وضعیت را کنترل کنند چون مجبور به دادن امتیاز شدند.

آن‌ها این موضوع را می‌دانند، اما با این حال همچنان در حال برنامه‌ریزی برای حملات جدید هستند.

سود کافی نیست؛ آن‌ها به حداکثر سود نیاز دارند و باید از نیروی کار، با فشار بیش از رقیب خود سود استخراج کنند.

«سود اضافی» عملاً بخشی از DNA سرمایه‌داری امروز است.

حزب MLPD قاطعانه در کنار کارکنان ایستاده است و پاسخ درست به این حمله، یک اعتصاب سراسری در کل شرکت‌ها همراه با مطالبات تهاجمی است؛ مانند کاهش زمان کار به ۳۰ ساعت در هفته با حفظ کامل دستمزد.

در برابر این اجبارها و قوانین سرمایه‌داری هیچ مالیاتی راه‌ حل نیست؛ نظام استثمارگر سرمایه‌داری باید به زباله‌دان تاریخ سپرده شود.

در سوسیالیسم، ثروت اجتماعی در راستای منافع اکثریت مردم جهان و در هماهنگی با طبیعت به کار گرفته می‌شود.

ما با تمام توان در سودان کمک می‌کردیم، جایی که در حال حاضر – و برخلاف بی‌توجهی رسانه‌ها – بزرگ‌ترین فاجعه گرسنگی جهان در حال وقوع است. همچنین در بازسازی مناطق جنگی مانند غزه و اوکراین مشارکت می‌کردیم.

ما اقدامات فوری برای جلوگیری از تشدید بحران زیست‌محیطی انجام می‌دادیم و البته برای یک زندگی شایسته برای کودکان، بازنشستگان، بیماران و دیگران در اینجا و در سراسر جهان تلاش می‌کردیم.

شاعر ترک یاشار نِزیهه در سال ۱۹۲۳ به مناسبت اول ماه مه نوشت:

«فقط فکر کن که رهایی از استثمار چقدر شیرین است.»

شیوه تفکر یک خرده بورژوا: خرده بورژوا برای هر اقدامی منافع خود را محور قرار میدهد. اگر در جنبش انقلابی شرکت می‌کند، برای این است که از جنبش به صورت ابزاری برای رسیدن به مقام و پول استفاده کند. خرده بورژوا برای رسیدن به پول و مقام روی نعش مادرش هم پا می‌گذارد و از روی آن رد می‌شود.