محیط زیست خاورمیانه در دوران جنگ آمریکا-اسرائیل با ایران

در  دوران سرمایه‌داری که جنگ‌ها با ابزارهائی غیر از شمشیر و سپر و کمان جریان می‌یابد، هر جنگی به تخریب محیط زیست منجر می‌گردد. در دوران شکوفائی سرمایه‌داری تخریب محیط زیست چشمگیر نبود. مخرب‌ترین سلاح توپ و تفنگ بود که با باروت عمل می‌کرد. با تکامل سرمایه‌داری، سلاح‌های جنگی نیز تکامل یافته، مخربتر گردیده و با وسعت و عمق بیشتری محیط زیست را نابود می‌کند، تا به امروز که در جنگ‌ها سلاح‌های اتمی و هیدروژنی به کار می‌برند. انفجار یک بمب هسته‌ای قدرتمند، برای غیر مسکونی کردن یک کشور و آلوده کردن کل محیط زیست جهانی کافی‌ست. ولی دولت‌های بزرگ سرمایه‌داری هزاران از این بمب‌های آماده به شلیک را در زرادخانه‌های خود ذخیره کرده‌اند.

آمریکا و اسرائیل در جنگ اخیر با ایران از بمب‌های اوران تغلیظ نشده و بمب‌های فسفری استفاده کرده‌اند. آن‌ها این مسأله را انکار می‌کنند ولی علائم بعد از انفجار در برخی از مناطق ایران، گویای این واقعیت تلخ است. بمب‌ اوران، علاوه بر قدرت تخریب بالا، دارای تشعشعات رادیواکتیو نیز می‌باشد. لذا با انفجار هر بمبی منطقه وسیعی غیر قابل زیست می‌گردد؛ آلودگی‌ای که می‌تواند چند ده سال و یا چند قرن دوام داشته باشد. ناتو در جنگ یوگوسلاوی، بمب اوران به کار برد. در اثر انتقال هوای آلوده این منطقه به آلمان بیماری دیابت ۳۰ درصد در این کشور و کشورهای فی‌مابین افزایش یافت.

بمب‌ فسفری در اثر انفجار، پوست و گوشت را می‌سوزاند و از انسان فقط یک اسکلت باقی می‌گذارد. برای کسانی نیز که جان سالم به در می‌برند، تأثیرات آن بر سلسله اعصاب مرگبار است.

به کارگیری این سلاح‌ها که در غزه نیز مورد استفاده قرار گرفت، با شفافیت درنده خوئی ضد بشری و دیدگاه لحظه‌ای سرمایه‌داری را بر ملا می‌سازد. سرمایه‌داری برای رسیدن به سود و یا پیروزی، همان لحظه را می‌بیند، در آن لحظه محیط زیست و آینده بشری برایش محلی از اعراب ندارد.

سلاح‌هائی که آمریکا و اسرائیل در جنگ اخیر علیه ایران استفاده کردند و آشکارا بدان افتخار می‌کنند، عبارتند از:

۱- موشک‌های کروز، ۲- بمب‌های سنگرشکن، ۳- بمب‌های هدایت‌شونده، ۴- موشک‌های دوربرد، ۵- سامانه‌های دفاعی، ۶- پهپادها و جنگنده‌های F-35.

موشک کروز در اثر انفجار، ابری از دود و ذرات معلق و گازهای سمی نظیر مونوکسید کربن و اکسیدهای نیتروژن به وجود می‌آورد که محیط زیست را تا شعاع ده‌ها کیلومتر به شدت آلوده می‌کند.

بمب سنگر شکن در اثر انفجار، ساختمان درونی خاک را متلاشی می‌سازد، میکروارگانیسم‌ها، کرم‌ها و قارچهای مفید درون خاک را نابود می‌کند. امواج ناشی از انفجار این بمب تمام گیاهان، حیوانات و حتی ساختمان‌ها را از بین می‌برد. این بمب با تخریب تأسیسات هسته‌ای، مواد رادیواکتیو آزاد می‌سازد.  تشعشعات این مواد فاجعه زیست محیطی به وجود می‌آورد که فقط در یک منطقه نمی‌ماند و می‌تواند منطقه وسیعی از یک قاره را غیر قابل زیست کند. انفجار بمب سنگر شکن در حالی که لایه‌های زمین را درهم می‌ریزد و خاک را تخریب می‌کند، فلزات سنگین زمین را بالا می‌آورد، مواد منفجره TNT و RDX را وارد سفره‌های آبی زیر زمینی می‌کند و محصولات کشاورزی و آب آشامیدنی را برای ده‌ها سال آلوده می‌سازد.

پهبادها با انتشار گازهای CO₂  و  NOXهمانند هواپیماهای بزرگ هوا را آلوده و محیط زیست را مسموم می‌کند. موشک‌ها با آزاد کردن CO2 و اکسیدهای نیتروژن NOX   و ذرات آلومینیم و کلر در هوا لایه اوزون را از بین می‌برند، خاک را مسموم می‌کند و به طور کامل حیات را در منطقه‌ای وسیع به مخاطره می‌اندازد.

جنگ اخیر آمریکا-اسرائیل با ایران، محیط زیست منطقه وسیعی از جهان را به طور فاجعه باری آلوده و تخریب کرده است. راکت‌های آمریکا که از خاک آلمان به طرف ایران شلیک می‌شدند، موشک‌هائی که از اسرائیل و دیگر پایگاه‌های آمریکا در کشورهای مختلف جهان به منطقه خاورمیانه سرازیر می‌شدند، کل آن مناطق و منطقه خاورمیانه و مسیر شلیک موشک را با چالش زیست محیطی رو به رو ساخته‌اند.

این جنگ خانمان برانداز و فاشیستی نه تنها زیر ساخت‌های کشور ما را به نابودی کشاند و هزاران نفر را بی خانمان و از زندگی محروم کرد، بلکه کل خاورمیانه را برای سال‌های طولانی با فاجعه زیست محیطی طولانی دست به گریبان نمود.

زحمتکشان و نیروهای مترقی جهان این جنگ امپریالیستی – فاشیستی را با تمام عواقب‌اش محکوم کردند. مردم خواهان زندگی آرام، فعالیت اجتماعی سازنده، همیاری همه جانبه و زندگی در امنیت هستند. ولی این خواست در ساختار سرمایه‌داری غیر ممکن است. سرمایه‌داری یعنی رقابت، تشدید تضادهای بین‌المللی، یعنی جنگ و آدم‌کشی برای سود.

برای یک زندگی فعال، سالم، با نشاط، در طبیعت سالم و در امنیت، باید این ساختار را در هم کوبید و جامعه سوسیالیستی را بنا نمود. این نیاز اکثریت مردم جهان است که بدان آگاه نیستند. آن‌ها این نظام خونین و پر اشک را نمی‌خواهند ولی آلترناتیو سوسیالیسم را هم نمی‌شناسند و یا به علت تبلیغات سرمایه‌داری، علیه آن موضع دارند. تا این مسأله حل نشود، جنگ‌ها و آلودگی محیط زیست ادامه خواهد داشت.

نظم کمونیستی

۲۵ خرداد ۱۴۰۵